Informacje ogólne

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w szkole to zorganizowany system wsparcia, który polega na:  

– rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów, 

– rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych uczniów, 

– identyfikowaniu czynników środowiskowych wpływających na funkcjonowanie uczniów w placówce.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana uczniom m.in. ze względu na: 

• niepełnosprawność, 

• niedostosowanie społeczne oraz zagrożenie nim, 

• zaburzenia zachowania lub emocji, 

• szczególne uzdolnienia, 

• specyficzne trudności w uczeniu się, 

• deficyty kompetencji i zaburzenia sprawności językowych, 

• przewlekłe choroby, 

• sytuacje kryzysowe lub sytuacje traumatyczne, 

• niepowodzenia edukacyjne, 

• zaniedbania środowiskowe związane z sytuacją bytową dziecka i jego rodziny, 

• trudności adaptacyjne związane z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związane z wcześniejszym kształceniem za granicą.

 Z inicjatywą dotyczącą udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej może wyjść: 

• uczeń, 

• rodzic ucznia, 

• dyrektor jednostki oświatowej, 

• nauczyciel lub specjalista prowadzący zajęcia z uczniem, 

• pielęgniarka, 

• poradnia psychologiczno-pedagogiczna, 

• asystent edukacji obcojęzycznej, 

• pomoc nauczyciela, 

• pracownik socjalny, 

• asystent rodziny, 

• kurator sądowy, 

• organizacja pozarządowa, inna instytucja lub podmiot działający na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży. 

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem przez nauczycieli oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów w formie: 

• badań i działań diagnostycznych w związku z rozpoznawaniem indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów, 

• zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych- dla uczniów z zaburzeniami rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych i specyficznymi trudnościami w uczeniu się, 

• zajęć logopedycznych lub neurologopedycznych, przy wadach wymowy, trudnościach z komunikacją, zaburzeniach mowy, 

• zajęć specjalistycznych rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne, skierowanych do uczniów z trudnościami w relacjach, regulacji emocji, zachowaniu, 

• innych zajęć specjalistycznych o charakterze terapeutycznym (np. terapii ręki, treningu umiejętności społecznych), 

• dyżurów interwencyjnych i interwencji kryzysowych udzielanych przez specjalistów, zgodnie z bieżącymi potrzebami, 

• profilaktycznych zajęć psychoedukacyjnych prowadzonych przez specjalistów w klasach według potrzeb, 

• klas terapeutycznych dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego (do 5-u osób w grupie), 

• zajęć rozwijających uzdolnienia, dla uczniów zdolnych i utalentowanych, 

• zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, dla uczniów mających trudności w nauce; dotyczą konkretnych przedmiotów, np. matematyki, języka polskiego, 

• zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu, dla uczniów klas siódmych i ósmych, 

• zindywidualizowanej ścieżki kształcenia, zgodnie z zaleceniami z poradni psychologiczno-pedagogicznej, 

• zajęć z języka polskiego dla obcokrajowców, prowadzonych przez pierwszy rok pobytu ucznia w szkole, 

• porad i konsultacji, dla uczniów i rodziców, prowadzonych cyklicznie lub według potrzeb przez pedagoga i psychologa, 

• warsztatów psychoedukacyjnych dla uczniów i rodziców. 

Zespół pomocy psychologiczno-pedagogicznej współpracuje z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, których wsparcie staje się koniecznością, gdy u ucznia: 

• utrzymują się trudności mimo systematycznej pomocy szkoły, 

• podejrzewa się specyficzne trudności w uczeniu się, 

• pojawiają się poważniejsze problemy emocjonalne, lękowe, zachowania ryzykowne. 

Poradnie psychologiczno-pedagogiczne wydają dwa typy dokumentów, które uwzględnia szkoła: 

• opinię o objęciu pomocą psychologiczno-pedagogiczną ucznia – która zawiera opis funkcjonowania ucznia, diagnozę i zalecenia do pracy; na jej podstawie zespół dostosowuje wymagania, metody pracy oraz przydziela formy zajęć specjalistycznych; 

• orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego – wydawane w przypadku niepełnosprawności lub zagrożenia niedostosowaniem społecznym, które zawiera opis funkcjonowania ucznia, diagnozę i zalecenia do pracy; na jego podstawie zespół opracowuje dokumenty, tj.: WOPFU (Wielospecjalistyczną Ocenę Poziomu Funkcjonowania Ucznia), IPET (Indywidualny Program Edukacyjno-Terapeutyczny), DOSTOSOWANIA wymagań edukacyjnych oraz przydziela formy zajęć rewalidacyjnych i specjalistycznych.  

W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego planowanie i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole jest zadaniem zespołu Wielospecjalistycznej Oceny Poziomu Funkcjonowania Ucznia (WOPFU), o którym mowa w rozporządzeniu MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym. 

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest darmowe i dobrowolne i odbywa się za pisemną zgodą opiekunów prawnych. W pierwszej kolejności zajęciami specjalistycznymi objęci są uczniowie posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego i/lub opinię o objęciu pomocą psychologiczno-pedagogiczną. 

W niektórych przypadkach pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w placówce wymaga współdziałania z innymi instytucjami, tj.: 

• ośrodek pomocy społecznej– np. w przypadku przemocy rodzinnej, bezrobocia, alkoholizmu, 

• organizacje pozarządowe – oferujące świetlice środowiskowe, zajęcia psychoedukacyjne, 

• placówki ochrony zdrowia psychicznego – poradnie i oddziały dzienne zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży, 

• sądy rodzinne, kuratorzy – gdy konieczna jest interwencja prawna.